De bus van Otje, de wagen van Pieter Post, ijscowagen. Jaja, mensen en kinderen zijn creatief om de Bedford CF-350 Hawson te beschrijven.

 

Een oude bevoorradings- c.q. postauto van het Engelse leger welke in Duitsland dienst heeft gedaan in de zeventiger jaren voordat het een heuse camper werd. Een bus om helemaal verliefd op te worden.

 

Begin 2006 en ik ging op zoek ging naar een leuke simpele 2 persoonscamper die niet alledaags is.

 

Speurend naar advertenties (en met een eerder verbouwproject aan een Mercedes 508 camper achter de rug die zo’n 2 jaar duurde), waren de uitgangspunten van de zoektocht:

-          niet alledaags model

-          simpele inrichting

-          klaar om er in ieder geval mee weg te kunnen (en pas later te verbouwen naar mijn eisen)

 

Een van de advertenties die ik tegen kwam luidde:

Goed onderhouden en opgeknapte 2 of 3 persoonscamper, Bedford CF 350 Benzine uit 1981.

 

Gebeld, een afspraak gemaakt en ben de camper gaan bezichtigen. Heb geen verstand van techniek, maar met gezond verstand kom je best ver.

De camper zag er simpel uit, de afwerking (schilderwerk binnen en buiten) liet te wensen over, maar na een proefritje was ik er toch voor gevallen. 28 April 2006 en de bus was van eigenaar gewisseld!

 

Ik kon er nog net een flinke tocht mee maken voordat ik op 6 mei richting Rio de Janeiro vloog, en de rit ging naar vrienden in Winschoten.

Zo kon ik aan de bus wennen en kon ik ontdekken of er toch nog iets mis mee was.

De rit heen gaf geen probleem, maar met de terugweg ruim een maand later begonnen de problemen.

 

Nog geen half uur op weg en de temperatuurmeter geeft gevaarlijk rood aan. Direct aan de kant (gelukkig op een parkeerplaats bij ene benzinepomp) en de ANWB gebeld.

Die kon niks vinden, en voor de zekerheid ben ik teruggesleept naar Winschoten.

 

Bij garagebedrijf Kremers hebben ze zo’n beetje alles nagelopen, maar konden niks vinden. Omdat ze niks hebben kunnen vinden wilde ze ook niets rekenen voor de tijd die ze hadden besteed. Zeldzaam zulke bedrijven! Uiteindelijk moest ik onderhandelen om toch wat aan ze te betalen (ze hadden bij elkaar iets meer dan een dag besteed), en de tweede poging richting Amersfoort.

 

Tot aan Hoogeveen ging het goed, totdat de temperatuurmeter weer in het rood kwam. Balen, balen, balen.

Langs de kant weer wachten op de ANWB. Dezelfde ANWB-meneer was het die onder de motorkap dook (hij kon zich het voorval van een maand eerder niet meer herinneren…)

Weer niks te vinden en uiteindelijk werd Amersfoort bereikt.

 

Aangezien een vriend van me goede ervaringen heeft met zijn Mercedes 508 camper bij een garagebedrijf Harry van der K te N, ben ik met mijn camper naar hem gegaan.

 

Een half jaar later, na vele telefoontjes (waarbij de laatste toch echt niet zo heel vriendelijk meer was) de bus weer opgehaald. Eerste rit, die naar huis, en de meter gaf weer rood aan.

Een hele diepe zucht en allerlei gedachten die ik hier maar niet zal publiceren.

 

De camper verdween naar de achtergrond, maar aangezien mijn vriendin de bus ook erg leuk vond toch maar besloten om het probleem aan te pakken. Via Rolf Stellingwerf van de Bedfordgarage in Fochteloo werd de camper ECHT gerepareerd.

 

En zo konden we op 27 juli de eerste tocht gaan maken!

Eerst maar even in Nederland, want mocht er toch wat mis mee zijn dan kon de bus in ieder geval door de ANWB terug naar Fochteloo worden gesleept.

Alles ging goed en met een kort verblijf op camping Roerdinkhof in Winterswijk-Woold was de camper ook daadwerkelijk een camper!

 

Heerlijk dat gevoel om in zo’n oude bus te rijden, aardig wat bekijks te hebben en te genieten als je op de plek van bestemming bent gearriveerd.

 

Een weekend later de tweede rit: naar camping ’t Strandheem in Opende, waarbij heel erg duidelijk was dat de mensen die achter de balie stonden nog geen cursus klantvriendelijkheid hadden gevolgd!

Maar goed, Jeroen, Marjolein en Lola stonden daar met hun Mercedes 508 camper en uiteindelijk was ook het tweede tochtje met de camper een succes, hoewel bij thuiskomst wel bleek dat ie wat olie en koelvloeistof had verbruikt.

Maar de kop was eraf. Ik had een camper, was er mee op pad geweest en de camper zou van de winter worden verbouwd, want ik had wel wat wensen m.b.t. de inrichting:

-          2 volwassenen en een kind moesten er in kunnen slapen

-          toiletruimte (waar je eventueel in kon douchen)

-          een vaste schoon- en afvalwatertank

-          wat meer (zon)licht via het dak

-          fatsoenlijke kookfaciliteiten

 

En dat allemaal op een oppervlakte van 2.90 meter lang en 1.90 meter breed… dat werd tekenen op ruitjespapier, heel veel tekenen.